GOED VOORBEREID ZIJN IS HET HALVE WERK

Ik heb afgesproken met Peter Van der Linden in Mijas op zijn werklocatie. Peter werkt daar als fysio- en manueel therapeut bij osteopaat Mariëlle de Bruin op woensdag en vrijdag en op maandag en donderdag in El Morche (Torrox) bij huisarts Bernadette Veeger. Eerstgenoemde locatie is gelegen boven een grote meubelzaak en ik wacht op Peter in de ruime wachtruimte met Nederlandse lectuur en een speelhoek voor kinderen. Ik hoor de 2 charmante dames achter de balie gemakkelijk switchen tussen Nederlands en Spaans en het valt me op dat er verrassend veel Nederlands wordt gesproken. Dan blijkt waarom. Bij Clinica Monte Blanco voeren onder één dak een huisarts, een tandarts, een fysiotherapeut en een Osteopaat allemaal hun vak uit en allen zijn Nederlander.

In de eerste minuut van ons gesprek wordt mij duidelijk dat wij niet alleen dezelfde voornaam delen. Ik ontwaar namelijk ook een nauwelijks te horen zachte G en dat blijkt te kloppen, want Peter komt oorspronkelijk uit Breda (en ik oorspronkelijk uit Bergen op Zoom). Pas een half jaar woont en werkt Peter (50) nu in Andalusië met zijn vrouw Maaike (45), hun meidentweeling van 10 en hun zoon van 8. Wonen en werken in Spanje was toen nieuw voor hen, maar het gezin had al een expat-ervaring achter zich toen ze naar Spanje verhuisden.

De vorige locatie was Frankrijk en meer specifiek in Autun (de Bourgogne). Daar leerde het gezin vloeiend frans spreken, werd naast de praktijk van Peter een Airbnb gestart en ook (vooral voor Amerikanen) een wijntour langs wijngaarden en wijnproeverijen. In dit drukke bestaan, kregen ze de hulp van Esther, een Spaanse au-pair uit ….. Andalusië.

Na 10 jaar werd het strenge schoolsysteem in Frankrijk als niet passend beoordeeld voor hun kinderen, zeker niet richting de middelbare school. Geïnspireerd door Esther werden bezoeken gebracht naar vele regio´s in Spanje en Andalusië kwam als nummer 1 uit de bus voor een volgend droomverblijf. Corona gooide roet in het eten en het gezin ging tijdelijk terug naar Nederland om na 2 jaar toch de stap te zetten naar Spanje. Die stap werd uitermate goed voorbereid. Al in Frankrijk hadden ze NIE nummers aangevraagd via de ambassade in Lyon en ook voor de uitvoer van hun Nederlandse auto´s werd snel een specialist gevonden. Eerst werk vinden en dan pas een woonhuis was voor hen de volgorde en eerst een huurhuis en na verloop van tijd een koopwoning. En zo geschiedde. Nadat de samenwerking met Mariëlle en Bernadette was bezegeld struinden Peter en Maaike dagelijks Idealista af voor een huurwoning. Ze hadden na veel onderzoek gekozen voor Torre del Mar in de stad zelf, echt Spaans en nog authentiek en dicht bij scholen en winkels. Toen zij achter de pc zittend dachten de woning te hebben gevonden was het weer Esther die kon worden ingeschakeld om deze al de volgende dag te bezoeken en te filmen. Daags daarna zat Maaike in het vliegtuig om in Spanje de huurovereenkomst te tekenen. Maaike had destijds tijdens haar studie een stage van een halfjaar geregeld in Mexico, maar dat werd een verblijf van 3 jaar. Fijne bijkomstigheid daarvan is, dat ze in die tijd vloeiend Spaans leerde spreken. Peter heeft wat dat betreft nog wat in te halen op Maaike en bezoekt inmiddels trouw 2 x 2 uur per week een talenschool bij hem in de buurt.

Hun eerste maand in Spanje (augustus) was eigenlijk een afknapper. Bloedheet maar nog vervelender was het feit dat vele instellingen waren gesloten om van de Spaanse bureaucratie maar te zwijgen. Ik dacht, zei Peter, dat de Fransen er wat van konden, maar de Spanjaarden matchen dat zeker. Zo kun je je kinderen pas inschrijven op een school als je kunt overleggen, dat je ook in Spanje woont en als je er dan woont (voor ons juli) dan blijkt dat de inschrijving alleen in april kan in. Hemel en aarde moesten bewogen worden om de kinderen toch op de gewenste school te kunnen laten starten in september. Maar het is gelukt. Goed dat Maaike perfect Spaans spreekt, maar ook een engelengeduld heeft en volhardend blijft. In Nederland kennen we het systeem dat je belt en in de wacht wordt gezet en je krijgt dan te horen hoeveel wachtenden er nog voor je zijn. In Nederland telt dat af. In Spanje ook maar hier kan het gebeuren dat je gezakt was naar de derde plaats en het volgende bericht is dat er nog 9 wachtenden voor je zijn!

Iemand die in de Medische wereld werkt en in Nederland zijn papieren heeft gehaald, merkt al snel dat die papieren weinig indruk maken op buitenlandse autoriteiten. Eerst moet je je diploma´s en getuigschriften laten vertalen in het Spaans en dan opsturen naar de overheid die beoordeeld of je op alle gelopen vakken wel het door Spanje gewenste niveau hebt gehaald. Daarna word je, in het geval van Peter, ingeschreven in het Genootschap van Fysiotherapeuten van Andalusië en krijg je je colegio nummer en dan pas kun je bijna aan de slag. Immers je moet dan als Autonomo nog worden ingeschreven en ook alles regelen met de Spaanse belastingdienst. Ook daarvoor vonden ze via via een partij die dat proces voor hen kon begeleiden. De andere ondernemer in het gezin zit ook niet stil. Na de Airbnb en wijnroutes in Frankrijk legde Maaike zich toe op het organiseren van grote events via haar bedrijf Unique Business Events. Maaike´s indrukwekkende website spreekt boekdelen.

De ondernemerszin van Peter kent overigens ook geen grenzen. Zo overweegt hij een oud initiatief gestart in Nederland ook hier te introduceren: mensen die door omstandigheden aan huis zijn gebonden worden thuis bezocht en behandeld. Ook denkt Peter dat hij voor Clinica Monte Blanco wat kan betekenen voor Franstaligen, nu hij die taal immers perfect beheerst. En uitgeleerd is Peter nooit getuige ook zijn contacten met onder meer Joris van der Lugt en Jan Willem van Ommeren die beiden werkzaam zijn als orthopedisch chirurg in Andalusië.

De slotconclusie moet zijn dat Peter en Maaike voortgaan op hun weg om voor henzelf en voor hun kinderen uit het leven te halen wat het leven maximaal te bieden heeft. Een extra cadeau is aan hun kinderen, die met hun meertaligheid nu al wereldburgers zijn en het voetspoor van hun ouders mogelijk ooit zullen volgen. Eén van de tweeling (10 jaar) heeft haar plannen al klaar: ze wil later in Japan gaan wonen, ook vanwege de sushi.

Met een snelle maar perfecte lunch neem ik afscheid van deze hartelijke Brabander. En natuurlijk met een wederzijds ´Houdoe´.

www.osteopathycostadelsol.com       +34.634250969

www.uniquebusinessesevents.com    +34.695039368