ONDERNEMEN IS VOORAL DOEN EN BLIJVEN LEREN

Het was Freddie Heineken die ooit zei, dat knappe en aantrekkelijke verkopers meer bier verkochten dan hun lelijke collega´s. Lodewijk van Venetien kent deze uitspraak van Heineken mogelijk niet, maar ook hij voelt wel aan dat vrouwelijk schoon achter de balie de omzet in kaasverkoop zeker niet zal schaden.

Ik tref Lodewijk (24 jaar jong) in zijn zaak in Mercado de la Merced, terwijl hij nog een grotere zaak heeft in Mercado Huelin, beide in Malaga. Dit doet hij naast de verkopen door heel Spanje vanuit zijn webshop.

Terwijl leeftijdsgenoten in Nederland doende zijn hun HBO-diploma af te ronden, heeft Lodewijk er al 2 jaar ondernemerschap opzitten in Spanje. Hij spreekt inmiddels goed Spaans, vond een gat in de markt, gaat voor kwaliteit en concurrerende prijzen. ´Als je niet kunt delen, kun je ook niet vermenigvuldigen, zegt hij mij wijs.

Zijn wieg stond in Apeldoorn en via Brielle begon hij met een horeca-opleiding in Rotterdam. Die maakte hij niet af. Deze was te saai. Hij werkte immers vanaf zijn 16^e al in de horeca en veel van wat hij moest leren, kende hij al vanuit de praktijk. Die praktijk hield ook in dat hij tijdens de lange schoolvakanties op zijn 16^e en 17^e naar zijn zus in Noord-Spanje ging om daar dan 8 weken in de horeca te werken. Het Spaanse zaadje was daarmee geplant. Of misschien daarvoor al bij regelmatige bezoeken aan zijn grootouders die in Spanje woonden.

Nadat de te saaie horecaopleiding werd afgebroken drong Lodewijks vader toch aan op een andere opleiding voor zijn zoon en die vond hij de logistieke dienst bij de Marine. Een half jaar basisopleiding en een half jaar koksopleiding en het avontuur kon beginnen met een reis naar het Verre Oosten, die gepland stond voor een duur van 6 maanden. Maar Corona gooide roet in het eten en de Verre Oosten uitdaging werd vervangen door een verblijf in Den Helder en dobberen op de Noordzee. Wederom te saai voor deze ondernemer in spe.

Dus zocht hij op internet een goede plaats om Spaans te leren (dat werd Malaga) en daar aangekomen ging hij administratief werk doen voor een Nederlands bedrijf. Na 1,5 jaar, het laat zich inmiddels raden, bleek ook dit werk niet uitdagend genoeg. Hij wilde iets voor zichzelf bijvoorbeeld zo´n kiosk op straat, maar waar naast kranten en tijdschriften ook koffie kon worden gedronken en broodjes konden worden gekocht. Dat liep mis omdat zonder water toevoer geen vergunning zou worden verstrekt.

De bescheiden onderneming waarmee hij wilde starten moest iets unieks hebben, de onderneming moest toegevoegde waarde hebben. Zo kwam hij op kaas.  In Spanje grazen geen koeien, maar alleen schapen en geiten. Koeienkaas wordt lokaal niet gemaakt en wordt geïmporteerd. Koeienkaas is in de Carrefours van deze wereld wel te krijgen, maar dat is industriële kaas en deze is behandeld om schimmelvorming tegen te gaan en bevat niet zelden ook kleurstoffen. Deze kaas schimmelt niet en wordt na verloop van tijd alleen hard. Kaas is een melkproduct en schimmel is na verloop van tijd een natuurlijk gevolg. Dus zijn product was bedacht maar dan nog de inkoop, het vervoer, de prijs en voldoende marge. Lodewijk ging weer het internet op en reisde naar Nederland om kaasboeren te bezoeken, van hele kleintjes tot hele grote, wel steeds op zoek naar iets unieks en altijd van goede kwaliteit. Achteraf gezien realiseerde Lodewijk dat die eerste bezoeken aan boeren bijzonder waren. Hij werd door sommige boeren ook afgewezen en dat begrijpt hij ook. Komt daar ineens een jonge vent je erf oplopen met een verhaal dat hij in Spanje Nederlandse kaas wil gaan verkopen. Lodewijk is inmiddels trots dat een aantal kaasboerderijen nu voor hem en de Spaanse markt kaas maken zoals rookkaas, kruidenkazen en ook zoutloze kaas.

Iedereen die langere tijd in Spanje verblijft heeft kunnen vaststellen dat voor Spanjaarden eten belangrijk is. Op zondagen zie je Spaanse gezinnen en families aanschuiven in restaurants en daaraan geven ze graag hun geld uit. Dus kwalitatief goed eten is voor iedere Spanjaard onderdeel van zijn cultuur en staat ook los van de inhoud van de portemonnee. Dus keek Lodewijk naar de prijzen van koeienkaas bij lokale winkels en nam die prijzen als uitgangspunt voor zijn prijsbeleid. Zo kon hij voor hetzelfde geld een beter product aanbieden, met een hogere kwaliteit en zonder conserveringsmiddelen noch kleurstoffen en ambachtelijk bereid in plaats van industrieel. Doelgroepen in volgorde van belangrijkheid: particulieren zowel Nederlanders als Spanjaarden, webwinkel voor heel Spanje en soms ook restaurants en enkele winkels.

Inmiddels weet Lodewijk ook heel veel van kaas en hij gebruikt alle zintuigen: hij proeft, hij ruikt en hij kijkt en kan zo behoorlijk nauwkeurig vaststellen in welke fase van het rijpingsproces de kaas verkeert.

Wie via de webwinkel bestelt ontvangt de kaas binnen 24 uur na bestelling en deze wordt vacuüm en gekoeld afgeleverd. Vanuit een eigen koelopslag wordt de verzending voorbereid. Momenteel komt al 20% van zijn omzet uit de webwinkel, waarbij 80% van zijn web-klanten Nederlanders zijn. In de winkels ligt dat percentage anders en bestaat zijn klantenbestand voor 70% uit Spanjaarden. ´Als je een Spanjaard zover krijgt dat hij proeft, dan koopt hij ook, want de kwaliteit is onmiskenbaar.

 De belangrijkste uitdaging voor Lodewijk de afgelopen jaren was het zich aanpassen aan de Spaanse cultuur. Mañana en het niet onmiddellijk oplossen of regelen, ging er bij hem niet lekker in. Toch is het beter dat gewoon te accepteren, want ertegen te vechten heeft geen zin. Grootste opsteker van 2 jaar ondernemerschap: ik heb mogen leren in de praktijk en de basis die ik nu heb, zal altijd waardevol blijven voor alles wat ik nog ga tegenkomen in mijn werkzame leven.

Dan nog een laatste foto met de Argentijnse Florencia en Lodewijks zusje Cezanne.

En natuurlijk een half pondje belegen koeienkaas gekocht voor thuis.

Craxi Queso S.L

www.goudachees.es

craxiqueso@gmail.com

00-34-624-485-773