VAN DE DROOM VAN GROTWONINGEN TOT EEN DROOMOPLOSSING VOOR NEDERLANDERS

Ik ontmoet Cees Cornelissen (54) op het terras van Cafetaria Mákina in Torre de Mar. Cees is eigenaar van Tulipán Relocations en houdt kantoor aan huis, maar deze locatie voor ons gesprek had zijn voorkeur. Daarvoor had ik zijn website al bezocht (www.tulipanmalaga.com) en deze loopt over van nuttige informatie voor iedereen die van plan is zich te vestigen in Spanje. Van residentschap, NIE, auto importeren tot verzekeringen, hypotheken, belastingen en als toegift de top 5 locaties om een glas te drinken met een fraai uitzicht, sportlocaties en Engelse Clubs aan de Costa del Sol. Alleen de Nederlandse Club Costa del Sol ontbreekt nog op de website.

Al tijdens zijn opleiding hotelmanagement in Leeuwarden, als ook tijdens zijn stage in de USA (Arizona), was het zijn droom ooit grotwoningen te vinden op een goede locatie in Europa en die fraai te verbouwen en te exploiteren. Maar na de afronding van zijn studie werd hij eerst productmanager bij een in Nederland gevestigde buitenlandse bank. Bij een reorganisatie 7 jaar later kreeg hij een zodanig interessante gouden handdruk mee, dat zijn droom wellicht toch waargemaakt kon worden. En ja hoor, hij vond in Huéscar 5 verwaarloosde grotwoningen naast elkaar, die gebruikt werden als stallen voor geiten.  Hij bezocht deze en kocht ze eind 2004 met het plan ze te renoveren en vanaf medio 2005 open te gaan voor de verhuur. Geholpen door een groot interview in de Telegraaf verliep de exploitatie vanaf de opening boven verwachting.

Tot de winter van 2009, waaraan de start van de financiële crisis in 2008 al vooraf was gegaan. In die winter regende het maandenlang elke dag. Daarbij moest Cees veel te laat kennis opdoen, waarvan de verkoper en de makelaar destijds al op de hoogte waren geweest. De grotkamers bleken uitgehouwen uit een soort leemachtig-gesteente, dat zich kon vullen met water, waardoor scheuren konden ontstaan als deze water opnemen. Tot overmaat van ramp vertelden dorpelingen hem later, dat de grotten lokaal bekend stonden als watergrotten vanwege een waterbron gelegen op hetzelfde grondstuk, die verborgen was in een grotkamer in de schuur.

Die regenval in 2009 dupeerde niet alleen Cees maar in noorden van de provincie Granada waren 1000 (grot)woningen ingestort en verloren 8 mensen hun leven. Ook Cees had het bijna niet overleefd. Op een avond logeerde hij bij vrienden 500 meter verderop. Toen hij thuiskwam lag er een stuk rots van duizenden kilo´s op zijn bed of wat daar nog van over was. De Spaanse overheid sprak van een natuurramp, hetgeen voor de verzekeringsmaatschappijen reden was om geen uitkeringen te doen. Nog enkele maanden daarvoor waren de twee grondstukken met de grotwoningen getaxeerd op € 250.000 ieder. Cees heeft er 1 kunnen verkopen voor de helft en het overige grondstuk staat nog steeds te koop voor ca € 50.000.

Mede als gevolg van de in 2008 al begonnen financiële crisis kon Cees geen werk vinden en voorzag hij in dagelijkse behoeften door olijven te plukken en schilderwerk te doen. Ook maakte hij pallet meubelen, waarvan zelfs enkele exemplaren in het Ecologisch museum in Castillejar staan ten toon gesteld en daar al meer dan 15 jaar te bezichtigen zijn. Hij gaf zich echter tot eind zomer 2010 om echt werk te vinden en anders zou hij teruggaan naar Nederland.

Maar vóór deze deadline kreeg hij juist op tijd een aanbod van een loonadministratiekantoor in Granada. Hij werkte daar onder meer als team coördinator en procesanalist. In 2017 kon hij Tulipán Relocations overnemen, van een Nederlandse dame die de activiteiten eigenlijk deed als een soort van hobby en bijverdienste. Cees zag echter de potentie.

Inmiddels heeft hij meer dan 1250 mensen kunnen helpen gedurende de afgelopen 8 jaren. Hij maakt geen reclame en nieuwe leads komen via mond op mondreclame en via facebook.

Mijn eerste vraag was hoe één persoon op de hoogte kan zijn van zovele terreinen waarover vragen kunnen worden gesteld. Zijn belangrijkste antwoord is dat hij kennis heeft opgedaan door ervaring, door zelf te doen. Hij ziet zichzelf als consultant die een bredere service aanbiedt dan de Gestors geven. Gestoria´s gaan o.a. niet met je mee voor de inschrijving bij de gemeente, autokeuring of een dokterspost. Voor echt specialistisch werk als belastingen introduceert hij zijn klanten bij een fiscalist in Granada. Voor verzekeringen, bankzaken en hypotheken werkt hij met betrouwbare partijen, waarbij hij zelf vooronderzoek heeft gedaan. Bij een geslaagde transactie ontvangt hij van deze partijen een stukje commissie.

Concurrenten heeft hij weinig, want hij heeft geen partijen kunnen vinden die de extra service bieden die een Gestoria laat liggen en ook nog eens tegen een scherp tarief.  Iedere stad en regio kent andere regels en veelal lange wachttijden. Het is per stad en regio wenselijk en noodzakelijk de snelste, meest efficiënte weg te vinden´. ´Als jij mij vandaag meldt dat je een NIE nummer nodig hebt, regel ik dat je die morgen hebt¨.

Spaans heeft hij moeten leren in de praktijk. Huéscar was zijn duik in het diepe ook wat betreft de Spaanse taal. Cees noemt Huéscar met 8000 zielen een soort van Spaans Staphorst. Gewapend met een woordenboek ging hij praten met de werklui die voor hem renoveerden en ging hij met hen de kroeg in. Daarnaast las hij elke dag Spaanse krant en keek hij naar het Spaanse journaal.

Inmiddels heeft Cees ook privé zijn zaken goed op orde. Hij woont samen met zijn Spaanse vriendin en hun 13-jarige zoon.

Mijn vraag ´waar heb je spijt van? Wil ik zelf beantwoorden door te verwijzen naar het avontuur met de grotwoningen. Dat is voor Cees te kort door de bocht; immers zonder dat debacle, was hij niet in Spanje gekomen en als hij niet in Spanje terecht was gekomen had hij waarschijnlijk Tulipán niet gekocht en was hij ook zijn relatie niet tegengekomen. Zo relativeert Cees fraai en manmoedig de tegenslagen in zijn leven. Zijn glas blijkt altijd tenminste halfvol te zijn. Ik moet, als ik hem daarover hoor praten onwillekeurig denken aan een uitspraak van de piraat Sir Andrew Barton: I am hurt, but I am not slain, I will lay me down and bleed a while. And then I will rise and fight again.